Hoewel we vanaf Thursday Island in theorie in één etmaal naar Indonesië zouden kunnen zeilen, hebben we een tocht van 1100 mijl voor de boeg, ruim een week varen. Indonesië is gigantisch, en we besluiten alvast een flink stuk naar het westen te varen. Naar Kupang, de hoofdstad van Timor. Hoewel er tussen zeilers veel… Lees verder Indonesië
Categorie: Flessenpost
In dagtochten langs de Oostkust van Australië
“Blegh!” Ik grijp naar mijn gezicht en begin wild te vegen. “Huh, wat is er?”, vraagt Joost. “Een spinnenweb!”, roep ik proestend. Joost kijkt om zich heen en wijst dan naar de maker van het kunstwerk: “Zo, dat is best een flinke.” Verschrikt volgen mijn ogen zijn wijzende vinger. “Oei, als die maar niet giftig… Lees verder In dagtochten langs de Oostkust van Australië
Autopech en motorpech
Vijfenhalve maand zijn we in Nederland geweest. Hoewel Marrit daar anders over denkt, is wat mij betreft de winter niet het beste moment om in Nederland te zijn. Toch hebben we ervan genoten. We hebben flink kunnen werken. Het was fijn om familie en vrienden weer te zien. En we hebben kunnen schaatsen, sneeuwballen gooien… Lees verder Autopech en motorpech
Via Nieuw-Caledonië naar Australië
Klets! Er suist iets langs mijn oor wat tegen de grootschoot vliegt. Een tel later ligt het op de kuipvloer te spartelen: een vliegende vis. Poeh, dat ging maar net goed. Althans, voor mij dan. Voor de vis was de klap waarschijnlijk hard zat en naar adem happend in de kuip van een boot eindigen,… Lees verder Via Nieuw-Caledonië naar Australië
Keuzes maken in Fiji
“Varen we nou naar west Fiji of toch eerst naar Savusavu?”, vraag ik Joost. We moeten voor vertrek met formulieren aankondigen dat we eraan komen. Op die formulieren geef je onder meer aan waar in Fiji je wilt inklaren. “Tja”, zegt Joost, “als ik het mag zeggen, dan gaan we eerst naar het westen.” In het westen zijn de werelberoemde surfspots van Fiji te vinden. Het is er alleen ook erg toeristisch en dat lijkt mij wat minder aantrekkelijk. Door onze plannen om dit seizoen nog naar Canada te varen, moeten we keuzes maken. Tijd om het hele land te zien, is er niet. “Oké, dan doen we dat en dan vertrekken we zodra jij echt lekker gesurft hebt”, antwoord ik.
Buitenspelen in Nieuw-Zeeland
Vanaf het zuidereiland rijden we weer langzaam terug naar het noorden. Dit keer rijden vrienden Teun en Lotje in het camperbusje. Onderweg maken we vele stops om te wandelen, surfen, mountainbiken en, uiteindelijk ook zeilen.
Eindeloze kluslijst in Nieuw Zeeland
“In het water hebben ze voorlopig geen plek, maar ze kunnen ons wel overmorgen al op de kant zetten”, lees ik hardop aan Joost voor. “Tjemig, dat is wel heel snel zeg. Iets meer tijd om te landen zou wel fijn zijn. Denk je dat we ook begin volgende week de kant op mogen?”, vraagt Joost. Ik begin driftig te typen en binnen no-time hebben we reactie: volgende week dinsdag worden we gelift. Vanaf dan staat de Awa een tijdje op de kant voor hoognodig onderhoud.
Ankeren midden op de oceaan
“Minerva yacht club, Minerva yacht club. This is sailing vessel Pogeyan. Is anybody in for some snorkeling at the reef?” Joost spitst meteen zijn oren en grijpt vervolgens de marifoon om te antwoorden: “Yes, I would love to join you!”
Door Tonga naar het zuiden
Na het verzamelen van de juiste inklaringsstempels laten we direct het dorpje Neiafu achter ons. Er komt slecht weer aan, een vroege tropische depressie, dus dan liggen we graag op een mooie plek. En daarvoor hoef je op de Vava’u eilandengroep, noordelijke gelegen in het Koninkrijk Tonga, niet ver te zoeken. Vijf mijl verder naar het zuiden varen we een diepe beschutte baai binnen, Port Maurelle. Rondom zien we kalkrotsen begroeid met een dichte jungle en aan het eind van de baai een mooi zandstrand. Een perfecte plek om bij te komen van de oversteek en de harde wind over ons heen te laten waaien. Het voelt een beetje alsof we weer in Patagonië liggen, maar dan is het 20 graden warmer.
Dagje meer of minder
“Als jullie nog wat langer blijven, kunnen we met onze dinghy nog wel proberen te snorkelen met walvissen”, zegt Jurriaan. “Oei, dat is wel heel verleidelijk “, antwoordt Joost meteen. Ik weet dan dat de beslissing is gevallen: we blijven nog een paar dagen langer op Moorea. We zijn hier nog één keer naartoe teruggevaren om onze goede vrienden van de Songster gedag te zeggen. Het plan was twee dagen Moorea en dan verder. De wind is alleen erg licht en er zit constant onweer in de verwachting. Ons getwijfel wordt door Songster dan ook meteen aangegrepen om ons nog wat langer te laten blijven.