Tag: Zeilen

Mauritius – Indian Summer

Wat als je een regenachtige, Hollandse week eens kon inruilen,
voor zonnige herenigingen en een duik in de oceaan.
Atlantisch misschien, of toch, nee liever, Indisch als het even kan.
Al zwevend door de lucht, met duizend kilometer per uur,
plannen smedend en reikhalzend uitkijken naar.

Soms is één en één drie.
Een berichtje hier, een appje daar en hup, daar stonden we ineens.
Hallo Awa! Dag lieve Marrit, dag lieve Joost!
Wereldreizigers, oceaanbestormers, levensgenieters, avonturiers en chocoladepepernotenliefhebbers in één.
Het is een feest terug te zijn van weggeweest.

De Indische Oceaan over

“We kunnen er natuurlijk ook voor kiezen om toch wél te stoppen op Christmas Island”, zegt Joost zonder van zijn telefoon op te kijken. Ik kijk even verdwaasd op. En bedenk dan al snel dat dat helemaal zo’n gek idee nog niet is. “Ja, je hebt gelijk”, antwoord ik. We weten al een paar dagen dat het vanaf zaterdagavond flink gaat waaien. Het is nu donderdag en we zijn nog anderhalve dag varen van Christmas Island verwijderd. Als we besluiten daar een stop te maken dan liggen we relatief beschut zodra het gaat waaien. “Je hebt niet alleen gelijk, maar het is een briljant idee! Dat ik daar zelf niet aan heb gedacht”, zeg ik grijnzend.

Door Tonga naar het zuiden

Na het verzamelen van de juiste inklaringsstempels laten we direct het dorpje Neiafu achter ons. Er komt slecht weer aan, een vroege tropische depressie, dus dan liggen we graag op een mooie plek. En daarvoor hoef je op de Vava’u eilandengroep, noordelijke gelegen in het Koninkrijk Tonga, niet ver te zoeken. Vijf mijl verder naar het zuiden varen we een diepe beschutte baai binnen, Port Maurelle. Rondom zien we kalkrotsen begroeid met een dichte jungle en aan het eind van de baai een mooi zandstrand. Een perfecte plek om bij te komen van de oversteek en de harde wind over ons heen te laten waaien. Het voelt een beetje alsof we weer in Patagonië liggen, maar dan is het 20 graden warmer.

Robinson Crusoë Eiland

We hebben nog maar koud alle indrukken uit Patagonië verwerkt terwijl we ons alweer opmaken voor de langste oversteek uit ons zeilersbestaan: de Grote Oceaan op. De tocht voor vandaag is een fractie van wat ons nog te wachten staat. We dobberen met een klein zuchtje wind naar een ankerplek dichtbij Canal Chacao. Zo kunnen we de doorvaart door deze flessenhals straks goed timen.

Terug de bewoonde wereld in

Nerveus maken we de lange lijnen los waarmee we de boot in de hoek van de caleta hebben vastgemaakt. Het is nog stikdonker. Dicht onder de hoge bomen op de oever van de caleta merk ik nog niet of de wind al minder is geworden, maar daar gaan we snel genoeg achter komen. Vandaag laten… Lees verder Terug de bewoonde wereld in